Met nog minder dan een week te gaan, begint de eerste week van Januari ons het gevoel van “het einde van de vakantie” te bekruipen. Maar we hebben nog een paar mooie bestemmingen gepland dus we proberen het een beetje naar de achtergrond te drukken. We zijn op weg naar Kaikoura in het noord oosten, we nemen de “Inland Scenic Route” naar Waipara als eerste stop, de rit is zo’n 220 km. Hoewel de weg omringt is door bergen is het hier vrij vlak en rijdt het lekker door, de route is dan ook iets saaier, de leuke schaapjes zijn er nog steeds, maar we komen weinig “Oh” en “Ah” punten tegen. Onze bestemming Waipara ligt in een wijngebied, aan het einde van de middag komen we de eerste wijngaarde tegen en als we bijna bij onze camping zijn rijden we langs Waipara Hills, een grote wijngaard met winkel en restaurant. We zijn wel toe aan een versnapering, dus voordat we onze camping opzoeken parkeren we de camper hier voor de deur. Ze blijken vandaag eerder dicht te gaan in verband met een Nieuwjaarsconcert de dag erna, maar we kunnen nog een drankje bestellen en doen als we niet hadden gezien dat de keuken al dicht is en bestellen achteloos ook wat brood met dips. In een mooie tuin met uitzicht op de druivenvelden genieten we van een Waipara Hills Sauvignon Blanc en Pinot Noir. Hoewel we genieten zijn we over onze keuze niet dol enthousiast en omdat er geen tijd is om nog andere wijnen te proeven lopen we de winkel dit keer voorbij en rijden verder naar onze camping voor deze nacht.
Read more >

Na ons bezoek aan de Milford Sounds en een rustig middag op een camping in Te Anau vervolgen we de volgende dag, 29 december, onze weg via de Southern Scenic Route, die vanaf Te Anau zo’n 300 km langs het meest Zuidelijke stukje Nieuw Zeeland tot aan Dunedin loopt. Onze eerste stop wordt Invercargill omdat we morgen Steward Island gaan bezoeken. De route is mooi, vanuit de Sounds met haar hoge, soms wat donkere bergen, komen we in lagere en dus groenere bergen. De schaapjes die we een beetje hadden gemist sinds het Noordereiland zijn weer in grote getallen terug, ze grazen op weilanden, heuvels en zelfs de schuinste bergwanden, als er maar gras is, lijken ze te denken. Na zo’n 120 km komt ook de zee weer in zicht, de heldere blauwe Pacific Ocean straalt ons geholpen door de zon tegemoet en we stoppen even om pootje te baden.

Read more >

Zoals voorgenomen hebben we op eerste kerstdag een rustdag op een mooie groene camping aan Lake Hawea. We slapen uit, douchen laat, wassen het beddengoed en lezen een boekje. Reza wordt gevraagd of ze met de kiwi buurmeisjes van 5 en 7 wil komen spelen, ze vindt dat nog wat spannend, dus uiteindelijk zijn we met z’n drieën op de thee met zelfgemaakte kerstcake bij onze buren. In de middag wandelen we nog wat rond het meer, eten een ijsje en gaan aan de slag voor het kerstdiner. Wraps met super kip/bonen salsa en guacamole van 2 avocado’s, om te smullen!!!

Tweede kerstdag gaan we weer “en route”. We stoppen nog even bij “puzzle world” vlak bij, een museum van puzzles en illusies en reizen dan verder naar Queenstown. We kiezen de scenic route die werkelijk prachtig is. De zon schijnt nog steeds, tussen de bergen bloeien heeeeeel veeeeel paarse en roze bloemen en op de gras heuvels grazen schaapjes. We komen tot een hoogte van 1076m met een uitzicht op Queenstown en het meer waar de stad aan ligt.
Read more >

Onze eerste ervaring met het Zuidereiland is nog op de ferry als we door de Marlborough Sounds varen. Het zonnetje schijnt, de zee is blauw, de bergen groen, het is heerlijk om door deze half onder zee gedompelde valleien te varen. De rit van Picton naar onze eerste stop Mapua is een kleine 2 uur, de wijngaarden vliegen ons om de oren, zullen we stoppen? Reza slaapt net, we besluiten door te rijden. Onze camping naast Rabbit Island ligt aan de voet van het Abel Tasman National Park, de volgende ochtend rijden we drie kwartier naar het plaatsje Kaiteriteri waar vandaan je verschillende watertaxi’s kunt nemen naar verschillende stranden onderaan het gebergte vanwaar je Abel Tasman in zoveel km-ers en zoveel dagen wat bij je past kunt verkennen. Wij kiezen voor een Reza safe bezoek. Met de watertaxi varen we in een uurtje naar het strand Tonga, onderweg zien we zeehonden slapen op de rotsen. Read more >

Owkeee another Japanese Update!

Kon wan ba Piepels!

 

Hier Mike-San met het nieuws uit het land van de rijzende zon, stinkende vis en zoete broodjes!  Ohhh ik was een dagje dood ziek sorry voor de vorige email maar ben weer stukken beter, maar dat stuk komt later lekker uitgebreid met details..
Uhhh als je 18 jaar of jonger bent, die stukken niet lezen en zeker niet thuis uitproberen!

Read more >

Nichi San, Yon, Go and Roku

Kon wan ba Piepels!

Hier Mike met het rapport uit Nihon! Het is hier echt fantastisch weer, Patrick heeft z’n voorhoofd verbrand (niet te verwarren met voorhuid), ik begin nog niet echt bruin te worden, maar doe m’n best! Het is hier elke dag rond de 20 graden en we vermaken ons prima, al is de taalbarrière nog steeds heel groot, we zijn niet bang om het te proberen en we beginnen gewoon met “Ego wa dekimasu ka” (spreek je Engels) dan is het antwoord toch altijd Iee (Nee), maar alsnog gewoon de vraag stellen in het Engels, ook wel bekend als Internationaal Engels, harder en langzamer hahaha.. nee langzaam beginnen de standaard zinnen al goed te komen.

Read more >

Nihon.. Day Ichi, Ni to San

Konnichiwa!

Hier, Mike met het nieuws uit Nihon-Ji!
Waar was ik gebleven… oh ja… Hong Kong.. ik voel me ontzettend groot en lach om de stewardessen die Pinkie en Mango heten. Maar ja, Mike is ook niet alles -grin- 😉 Na een hele lange 6 a 7 uur wachten op Hong Kong, eindelijk… we mogen het vliegtuig naar Fukuoka in (dat was mooi omdat we ECHT de Chinese omroepberichten zat waren… het is NIET cool om computers Chinese dingen te laten uitspreken, want je krijgt er ECHT koppijn van). 

Read more >

First day in the land of the rising sun

Mount Fuji and Shinkansen Bullet Train , Japan

Hello all,

Welkom bij de eerste brief van de vakantie gangerz naar Japan.
Helaas nu nog vanuit het vochtige Hong Kong. Maandagochtend, rond een uur of 9, ik word lekker gewekt door een wekker en een zonnetje op m’n bolletje! Na rustig wakker te worden met een bak koffie en een peukie begint het telefoongerinkel van allemaal goede vrienden die me nog een prettige reis willen wensen. 9:30, m’n oudertjes komen het pand binnen met de artikelen die gebruikt gaan worden om m’n buren lastig te vallen (te weten een gitaar en andere instrumenten van vereniging-van-eigenaren-protest-tegen-Mike-syndromen). Rond een uur of 9:45 gaan we richting het Hol der Luchtschepen aka Schiphol, geruim op tijd komen we aan om lekker onze zooi te dumpen bij de balie, heerlijk van die grote tas af te zijn, met een hersenspinsel of ik de mooie nog-maagdelijke-tas ooit nog eens terug krijg te zien.

Read more >