Zondag ochtend met zon uit Krabi vertrokken, in Bangkok aangekomen in een regenbuitje, maar toen ik bij mn guesthouse aankwam was het droog en kwam zelfs de zon weer door. Met 1 dag regen op 21 reisdagen hoor je mij niet klagen!

Bijna tijd voor mijn laatste overnachting in Thailand.

Ik ben in 21 dagen van Midden Thailand naar Noord naar Zuid en weer terug gereisd.

Ik heb op 10 plekken geslapen, in 2 hotels, 5 guesthouses, 1 resort, 1 slaaptrein en 1 vliegtuigstoel.

Ik heb binnenlands ruim 3600 km afgelegd, per vliegtuig, bus (aircon & non-aircon), trein (aircon & non-aircon), tuk tuk, sawangtaw, fietstaxi, brommertaxi, olifant, boot, fiets en heel veel per voet (in verhouding dan).

Ik heb ontelbare dieren gezien, olifanten, tijgers, vlinders, vissen, lizards, kakkerlakken (dead & alive) wilde zwijnen, ponys, kippen, pauwen, vogels en muggen (niet altijd gezien, maar de muggenbulten op mijn armen en benen bewijzen dat ze er waren, deed helpt niet altijd!)

Ik heb veel gezien, veel meegemaakt, veel gelachen en 1 keer gehuild.

Thailand is mooi en ontzettend reis-vriendelijk, de Thai zijn aardig en het eten is heerlijk. Thailand is warm en aangenaam tegelijk en soms is het vies en oud en lijkt armoede je tegemoed te stralen. Ik verbaas me er elke dag weer over hoeveel spiksplinternieuwe pick-up trucks er rijden van alle denkbare Japanse merken en Ford (ik heb welgeteld 1 peugot gezien) terwijl zoveel huisjes er oud en vervallen bijstaan (leningen heb ik me laten vertellen).

Kortom ik heb een mooie reis gemaakt en zou het zo over doen. Nu zeg ik wel, klaar, het is tijd om weer terug te gaan. Ik mis Mike en ik kan niet wachten om mijn backpack om te ruilen voor mijn Sicilie koffertje en samen vakantie te gaan vieren in la Bella Italia. Een beetje energie op doen voor het werken wat er straks weer aan zit te komen, want ik heb begrepen dat ik na 1 juni ook bij VNG-I mag blijven ūüėÄ

Hiermee sluit ik mijn reisverlag af, ik ga nog 1 Singha biertje drinken, mijn backpack voor de 10de keer goed inpakken en proberen wat te slapen, morgen om 7 uur met de taxi naar het vliegveld en om 10:55u op weg naar Dusseldorf!

Tot over een week in Nederland!

Op mn eiland is het rustig, heel rustig, zo rustig dat ik gister in mn uppie in het restaurant met 7 man bediening om me heen zat…. Het einde van het seizoen nadert duidelijk en het¬†regenseizoen heeft zijn eerste tekenen gegeven.

Woensdag heb ik niet zo veel bijzonders gedaan, het hoogtepunt van mn dag was een “wandeling” op¬†zoek¬†naar een restaurant met iets meer mensen, na 1,5 uur vond ik er 1 met 2 mensen en daar doe je het dan maar mee doen he.

Gisteren heb ik gesnorkeld! Dat was super tof. Helaas begon de dag met regen, maar de receptie verzekerde me dat de trip gewoon door kon gaan. Na een koud half uurtje achter in een pickup truck aangekomen bij de haven leek idd de zon een beetje door te breken, dus lange mouwen uit en smeren maar met factor 30. Op het programma stonden 4 eilanden, waarvan 1 te bereiken via een grot. Ik zeg er eerlijk bij, heb geen idee hoe de eilanden heten en dit keer ook geen moeite gedaan om het te onthouden.

Na 1,5 uur op de boot de eerste snorkelplek bereikt. Dus, spring maar in het water en leef je uit. Het heeft maar¬†10 minuten en¬†3 flinke slokken heel zout zeewater geduurd voordat ik door had hoe je het best kunt snorkelen… maar toen ik het eenmaal door had vond ik het echt super. Jammer dat het had geregend, het water was wat troebel, maar de visjes waren met velen, de een nog mooier dan de ander. Na een half uurtje door naar de volgende plek, daar weer wat vissies bekeken en rondgedobberd. Het volgende eiland konden we niet bereiken door de harde wind, het weer was idd inmiddels omgeslagen en het echt lekkere was er wel van af. We hebben dus op een wat saai strand gelunched, ik heb nog wat gezwommen, maar toen er van zowel onder als boven water kwam was ik er wel klaar mee. Uurtje of 2 die boot weer op, op weg naar de grot. De grot heb ik helaas nooit gezien… De strom die eerst nog een windje was begon best flink te worden en in de kajuit van de boot voelde ik bij elke golf (en dat waren er veel) de misselijkheid opkomen. Tegen de tijd dat die boot bij de grot probeerde aan te meren (naar voren, naar achter en dat 10 keer) ben ik half naar buiten gestrompeld en heb me op het dek laten vallen, blik op de horizon en maar hopen dat ik de lunch niet nog een keertje hoefde te zien. Het is me gelukt! De 2 kleine noorse meisjes die achter me over de reling hingen helaas niet en hun inmiddels lijkwitte vader had er ook wat moeite mee. Er zijn wel mensen in de grot geweest en naar horen zeggen was het mooi… volgende keer zonder storm ga ik ook mee!

De terugreis heb ik boven op het dek gezeten, geen pretje, zee all-over, wind en kou, maar in ieder geval niet misselijk! Na 1,5 kwamen we in rustig water en kon ik me eindelijk om gaan kleden en kreeg ik het ook nog voor elkaar om niet in de open achterkant van de pick-up truck te hoeven zitten, maar gezellig met de noorse meisjes in de cabine ūüėÄ

Alles bij elkaar een leuke dag, beetje jammer dat dobberend op je buik naar de visjes kijken helaas bij mij tot gevolg had dat ik savonds met een vuurrode¬†rug en nek lag te branden in mn bed… je kan niet alles hebben.

Vandaag doe ik echt niks, beetje douchen, beetje ontbijten, beetje lezen, beetje sudoko. De zon is er niet en ik mis hem vandaag ook niet, mijn huid heeft er even genoeg van. Morgen vertrek ik voor 1 dag naar Krabi, zondag naar BKK, het einde komt in zicht….. en das ook best een heel leuk idee

Laat ik maar meteen met de tijgers beginnen, want wat zijn het toch schattige uit de¬†kluiten gewassen poesjes¬† De tiger temple bij Kanchanaburi, kent zijn oorsprong¬†in 1999 toen een jong tijger welpje bij de moniken werd “gedropt”¬†nadat zijn moeder door stropers was afgemaakt. De moniken, toen nog niet geheel bekend met het wel en wee van de tijger deden hun uiterste best het beestje te verzorgen, het mocht helaas niet baten, dit¬†ernistig verzwakte welpje is¬†alsnog gestorven. Maar, as the word spreads, werden er meer welpen weesjes naar de moniken gebracht (die in hun tempel inmiddels¬†meerdere zieke of verlaten dieren, waaronder wilde zwijnen, oxen en ponys onderbrachten).¬†De tijgergroep is dan ook inmiddels¬†gegroeid tot 21 tijgers (want ook tijgers planten zich natuurlijk voort en zover ik heb begrepen doen de moniken niet aan birth control) en is “the tiger tempel”¬†zon beetje de grootst atractie in town geworden. En daar moet je dus geweest zijn….

Zondag, eind van de middag heb dus ik met nog 9 andere touristen opgekropt in een busje de 30 km naar de tempel afgelegd. Nadat je je handtekening hebt gezet dat je de tempel niet verantwoordelijk stelt voor enige schade aan jou of je spullen mag je het gebied betreden en loop je (met een flinke horde mensen) richting de Tiger Canyon. Daar liggen 7 tijgers lekker een tukje te doen, of wat te douzelen in de hitte. Na een korte instructie; tas achterlaten, geen velle kleding aan, 1 camera per persoon (af te geven aan een medewerker van de tempel), mag je achter elkaar aan (soort lopende band werk dus) langs de tijgers lopen met 2 begeleiders. 1 van de begeleiders pakt je hand en zegt dat je naast de tijger moet gaan zitten en hem aaien (ja echt) en de andere persoon staat met jou camera fotos te maken, dus af en toe een beetje leuk lachen kan geen kwaad. Zo werk je 7 tijgers af en sta je binnen 7 minuten weer acher het touwtje (hek). Ondanks de synische ondertoon natuurlijk best een hele ervaring. Want zo onschuldig als zon tijger lijkt, als hij daar lekker in de zon ligt en je hem een beetje over zn buikje kroelt, zo gevaarlijk en overwachts zijn ze natuurlijk wel gewoon. Toen 1 tijger even zn poot verlegde, klopte mn hart dan ook zon beetje mn lijf uit en vroeg ik me even af waarom ik daar in vredesnaam op mn hurken een tijger zat te aaien.

Ik was er aan het einde van de middag, sluitingstijd, dus als “extra-tje”¬†mochten de mensen die daar toen nog waren ook met 1 van de tijgers mee lopen terwijl hij naar zn hok wandelde. “Je hand steving op de rug van de tijger leggen, zodat hij weet dat je er bent, niet voor hem gaan lopen, want hij valt het liefst van achter aan, pas op als hij zn staart omhoog doet, want dan gaat hij plassen en last but not least lachen naar je camera, als je klaar bent meteen naar links weglopen en de volgende meteen hand op de tijger (en dat terwijl de tijger gewoon rustig naar zn hok sjokt)”. Op dat moment was het ook voedertijd voor de andere beesten, dus voor ik echt door had wat er gebeuren kwamen er zon 100 wilde zwijnen (grote en jonkies) oxen en ponys uit het bos rennen, die zich als wilde storten op de neergegooide bananen en stond ik er tussen in. (ooit een koe een banaan zien eten….?)

Zoals ik zei een hele ervaring die tijgers en naar mijn idee op dit moment een mooi initiatief. Met de toegangsgelden en donaties wordt hard gebouwd aan een tijger-eiland, waar 15 tijgers, hopelijk eind 2008 lekker kunnen relaxen. Er zijn echter inmiddels 21 tijgers en omdat men blijkbaar de natuur zn gang laat gaan en geen¬†breading-program heeft, worden¬†dat er snel meer. Ik vraag me dan ook af hoe lang dit initiatief nog ten goede van de beesten komt en of niet misschien het punt van “de pan uitgroeien”¬† nadert. Ik hoop het niet.

Inmiddels heb ik gisteren (maandag)¬†Kanchanburi verlaten en ben ik 26 uur later op Ko Lanta aangekomen. Yup dat was best een lange reis. Lang verhaal kort, eerste trein naar Nakom Pathon was prima, weinig spannend. In dat dorpje moest ik wel nog even 5 uur zien te verdoen, maar met een tempel en markt leek me dat geen probleem. Om 7 uur had ik de tempel van binnen en buiten gezien, de markt bekeken, iets aparts gegeten en had ik eigenlijk wel zin om gewoon ff lekker op een terrasje te zitten, maar die kennen ze hier niet… dus de laatste 2 uur wachten was wat afzien. Het goede nieuws van de reis was, dat ik mijn zitplaats zonder airco, heb kunnen omzetten naar een bed MET airco (vraag me niet waarom er opeens wel plek was). Nadat ik eenmaal in mn airco bed had plaats genomen, met een colatje, zakje chips en mn ipod, waren de 9 uur die volgde, met een paar¬†uurtjes¬†slaap,¬†ook eigenlijk prima te doen. Aangekomen in Surat Thani begon de ellende. Op het busstation stonden allemaal mensen te schreeuwen dat ze bussen hadden naar weet ik veel welke eilanden en toen ik nog wat versufd rondkeek ( 6uur geen koffie) werd ik bijna een bus ingeduwd, KRABI MISS, YOU GO SIT NOW! Die bus reed naar een grotere busstop waar wij (kudde touristen) verspreid werden over andere bussen met meerdere bestemmingen en eilanden. Mijn bus reed vervolgens de bocht om en stopte… en daar bleef hij een uur stil staan met pech.. zucht! Uiteindelijk in Krabi aangekomen hadden we blijkbaar door de pech de passagiers ferry gemist, maar ze zouden ons (ik en nog een stuk of 8 mensen) wel even naar Ko Lanta brengen. Ze hadden er alleen niet bijgezegd hoe. Na 1,5 uur in een mini busje werd duidelijk dat we het grootste deel over het vaste land deden en 2 veerponten zouden nemen, waar uiteraard een file voor stond. Ik ben uiteindelijk¬†aangekomen en voor de deur afgezet, mn bungalow met river view is heerlijk, dus de reis zal ik maar weer vergeten.

Ko Lanta heeft echt het laag seizoen bereikt, het is hier super rustig, zo rustig dat ik me net even afvroeg wat ik hier de komende dagen ga doen, zeker toen het net begon te regenen en ik in het restaurant zat met alleen 1 newly wed couple met dochterje die hun huwelijks diner hadden! Ik ga daar voor het slapen gaan nog maar even over nadenken en hou jullie op de hoogte!

Ik ben inmiddels, na 2 overnachtingen, weer uit Sukhothai vertrokken. Zoals ik al schreef is Sukhothai de vroegere hoofdstad van Thailand (13de/14de eeuw) en er is nog een groot gedeelte van de historische oude stad met ancient ruins en een groot historical park overgebleven.

Vrijdag ben ik dan ook met een touristische houten bus naar de historische oude stad gereden, kleine 20 minuten vanaf het nieuwe centrum en heb ik aldaar een fiets gehuurd. Een mooie roze, net iets te laag, maar goed te doen voor een ochtendje cruisen. Al fietsend, af en toe lopend en met hier en daar een pauze om rustig rond te kijken, wat te drinken of iets te eten, heb ik de meeste ruines en een groot deel van het park gezien. Omdat ik het fietsen nog niet beu was (en het misschien wat had gemist na al dat gewandel van de afgelopen 1,5 week) besloot ik nog een extra tour in te lassen en zomaar ergens naar rechts te gaan. Het was een leuk stukje fietsen, langs wat oude vervallen huizen, maar ook verbazingwekkend mooie nieuwe teak huizen op houten palen, langs de nodige kleine bananen bomen en hier en daar een grote berg afval. Inmiddels was het een uurtje of 13 en begon de zon zn werk te doen en was fietsen eigenlijk ook niet meer zo heel erg prettig. Heb dus een leuk plekje om te lunchen uitgezocht en ben daarna met het oude houten busje weer naar de nieuwe stad gegaan.

Hoewel ik inmiddels wat markt-moe begin te worden (overal ligt hetzelfde, het is druk, je moet voor elke banaan die je koopt afdingen en het stinkt er vaak ook best wel) besloot ik nog een wandelingetje te maken over de markt in de nieuwe stad. Hoewel de markt idd weinig nieuws was en het eigenlijk te warm was ben ik¬†wel de gelukkige eigenaar van speakers voor mn ipod! Mjn bungalow/kamer swingt dus de pan uit (met dank aan Mike, omdat ik het ding zelf niet aan de praat kreeg en hij me ervan overtuigde dat het echt zou moeten werken en ik als geluk bij een ongeluk nog 1 keertje dat ding onderzocht en het plugje vond )¬†Terug in guesthouse een duik genomen in het warme zwembad, de verfrissing komt pas als je onder je eigen koude douch gaat staan en de airco koelte instapt …. maar even wat baantjes trekken is best lekker hoor.

Savonds bezig geweest om uit te vogelen hoe ik in Kanchanburi moest komen, zon 400 km van¬†sukhothai (gokje)¬†en¬†150km ten¬†westen¬†van Bangkok, gelegen aan The River Kwai, famous voor zn bridge over die rivier en de bouw van de dodenspoorlijn. Ik hoopte Bangkok te kunnen ontwijken en een reis met de trein te maken, omdat ik de bus wat zat was, maar dat bleek onmogelijk. Het is uiteindelijk een rit van 7 uur met de bus van Sukhothai naar Bangkok geworden, airco 50% werkend, 7 uur¬†lang¬†debiele thaise films, tussen stops met niet te beschrijven toiletjes¬†en een mevrouw die het nodig vond om steeds tegen me aan te gaan zitten…. verder een¬†vlotte reis.¬†In Bangkok vreesde ik naar een¬†busstation aan de andere kant van de stad¬†te moeten, maar het geluk was met mij en slechts enkele meters verderop kon ik een bus pakken die maar een uur later zou vertrekken naar Kanchanaburi. Die laatste 2,5 uur in de bus waren echt prima. Half volle bus, geen gekke film, maar normale thaise muziek,¬†de zon was inmiddels weg, dus de airco deed ze werk, ik kon goed naar buiten kijken, de omgeving werd wat mooier, het was een goed ritje. Om half 8 kwam ik aan in het guesthouse, waar ik een kamer had gereserveerd. Ik moest er¬†even wennen; grote ruimte op een floating raft, met 2 bedden, en¬†1 lullig kastje erin en op dat bed alleen een onderlaken en deken… ugh! Muchos Gracias Gusty voor de lakenzak, waar ik vanacht dankbaar gebruik van heb gemaakt en komende 2 nachten nog van zal genieten, want verder is de kamer schoon etc. dus ik blijf maar gewoon hier.

Vandaag WWII dag gehad. War museum, cemetary, nog een museum, the brug himself natuurlijk. Allemaal erg indrukwekkend en heeft op dit moment verder geen toelichting nodig denk ik. Ik heb weer een roze fiets gehuurd, met mandje dit keer! Dus verder ook de stad een beetje bekeken.

Morgen wil ik de tiger tempel gaan bezoeken, uber touristisch, maar als ik er toch ben sla ik hem niet over.
En daarna wil ik naar het zuiden en even een paar dagen niets doen, want het is leuk dat reizen en dingen bekijken, maar je wordt er soms ook wel een beetje moe van.

Ik heb besloten richting Krabi te gaan en dan per boot naar Ko Lanta, mijn¬† vliegticket van Krabi terug naar BKK heb ik, dus veranderen van plan doe ik maar niet meer. Ik heb ook alvast¬†vandaag een kaartje voor de nachttrein van maandagavond naar het zuiden gekocht, ervan uitgaande dat dat ruim op tijd was.¬†Dat was het helaas niet, ik moet het doen met een een zitplaats ipv een slaapplek en een fan ipv airco. De reis is 10 uur…. ik doe er nog maar even¬†geen uitspraken over.

De Thai¬†zijn inmiddels het punt “vriendelijk vragen of ze met me op de foto mogen” voorbij en gaan gewoon met hun camera voor me staan terwijl ik op een bankje wat uit zit te puffen (en me kapot¬†zweet, hoe charming). Na een stuk of 3 fotos bleek¬†het nog niet genoeg, er moest ook nog uitgebreid over mn arm geaaid worden en ik voelde zelfs wat knijpen in mn bovenarm. Flabbergasted van verbazing en oververhitting¬†heb ik het maar laten gebeuren en vriendelijk gelacht. Volgende keeer steek ik mn tong uit als ik op de foto “moet”¬†

Het is een luxe probleem, ik weet het, maar de rest van mn reis is mijn streven AIRCO! In zowel gesloten vervoer (bussen en treinen) als kamers. Gister was een soort van “hell of a day” (en zon beetje in het midden van mn reis, toeval?).

Sochtends om half 9 verliet ik het ow zo mooie en vriendelijke guesthouse in Chiang Mai, op weg naar Lampang, slechts 100km verderop. Mijn doel: Elefant Conservation Center, een ECO center, waarbij al het geld naar de olifanten gaat ipv de mensen, tevens trainings kamp voor Mahut (olifanten begeleiders) en opgezet door de prinses van Thailand in 1999.

Ik had de bus van half 10 naar Lampang, met airco, dus die trip was zo gek nog niet. Om een uurtje of half 1 kwam ik aan in Lampang, waar het uiteraard bloedheet was en met een 15 kilo backpack op je rug en een klein rugzakje in je arm voel je dat wel. (de ultime uitdaging is trouwens, plassen op een hurktoilet,¬†kleiner dan de fransen, met die 15 kilo op je rug…. het kan!)¬†Ik wist precies waar ik heen wilde, dus op naar het guesthouse. Domper 1: guesthouse vol! De vriendelijk engelse dame verwees me naar een guesthouse 200meter verder op, dus vol goede moed stapte ik verder. Het guesthouse aldaar zag er op zich niet slecht uit, schoon en rustig, niks mis mee, helaas alleen een fan in de kamer, maar op dat moment had ik nog goede hoop dat dat voldoende zou zijn. Het was er verder wel heel rustig, alleen een wat ouder thais koppel, dat me incheckte en die¬†ik betaalde.¬†Heb alleen even mn tas gedropt en ben meteen weer¬†naar buiten¬†gerend, op weg naar die olifanten, want daar was ik al voor aan de late kant en ik had al bedacht dat 1 nacht hier meer dan voldoende zou zijn. Met mn wandelschoenen aan leek het me wel een goed idee om naar het bustation te lopen, dus flink de pas er in en wandelen maar….. Moet je niet doen als het 40+ graden is! Gelukkig kwam er een busje voorbij en kon ik achterin even uitwaaien. Het olifanten centrum was 30km verderop en je kon er met de locale bus komen. Ok dit moet ik even toelichten, zie voor je: een bus, helemaal volgestouwd met stoelen, een cabine vol met plaatjes van belangrijke moniken, de koning, bloemen kettingen van het nieuwe jaar, fans aan het plafond en dan die bus helemaal vol met mensen en tassen, ik had bijna het gevoel van zon indiase bus die je in de films ziet. Je moet wat voor de olifanten over hebben, dus ben maar gewoon gaan zitten. Kleine 3 kwartier later werd me verteld dat we bij mijn halte waren, dus ik stapte vol goede moed uit. Toen de bus weg reed bleek ik op de vluchtstrook van de snelweg te staan en ik moest naar de overkant!!! Als je weinig keus hebt doe je maar wat je moet dus, dus na wat observatie van de beide rijbanen ben ik een soort van rennend aan de overkant gekomen.

Gelukkig was ik precies op tijd voor de laatste olifanten show. Show klinkt niet echt diervriendelijk, maar dit is dus een trainings en educatie centrum, waar ze de mensen laten zien wat olifanten allemaal kunnen, vroeger gedaan hebben en het geld wat binnen komt wordt gebruikt voor de opvang van zieke en verlaten olifanten en het trainen van Mahuts (olifanten begeleiders). Indrukwekkende beesten en zo groot als dat ze zijn hebben ze vooral ook iets heel erg liefs over zich. Ik heb mn ogen uitgekeken en ben blij dat het ondanks de te hete reis gelukt is om er te komen. 

Uiteraard moest ik ook weer terug en er was me verteld dat ik aan diezelfde snelweg moest gaan staan en dat er dan wel een bus zou komen….. Na een half uur in de brandende zon (er was een klein afdakje, maar dan kon ik de weg niet zien) waren er heel wat bussen langs gekomen, maar er stopte er geen 1, hoe hard ik ook zwaaide. Ondertussen waren er 2 mensen van het centrum even gestopt om hun ijsje te eten en hoewel ze geen engels spraken begrepen ze dat ik naar Lampang moest. Een¬†collega van hen reed met zn auto langs en ze vroegen hem of ik mee kon rijden. (nu niet allemaal gaan gillen dat ik niet met vreemde mannen mee moet gaan, de situatie voelde goed, het was bloedheet en ik stond op het punt een zonnesteek op te lopen, bovendien was dit meneertje 50+ en met mn HAVO4 zelfverdedigingscursus had ik em met 1 zwaai neergekregen) Ik ben dus meegereden en werd afgezet voor mn guesthouse, dat was een grote opluchting, hij wilde geen geld, dus ik heb hem 1000x bedankt.

Die avond heb ik meerder verwoede pogingen gedaan om internet te zoeken en even naar huis te bellen, maar de stad was nog steeds wat verlaten door het nieuwe jaar, dus dat koste erg veel moeite, zo veel dat ik er even klaar mee was. Ik werd constant aangestaard alsof ik de eerste witbenige, bezwete, blondie was die ze zagen (ik zag verder ook geen andere touristen) en das na een half uur ook niet meer leuk kan ik je vertellen. Nou goed, de lange wat gekke dag eindigde in een super restaurant waar ik lekker heb gegeten en wat gedronken, daar zaten ook de touristen die ik de hele dag niet gezien had, dus kon ik weer even een normaal engels babbeltje maken. De nacht in mn fan room wil ik vergeten, vanavond heb ik weer airco!

De laatste¬†3 dagen in Chaing Mai heb ik¬†rustig doorgebracht. Zaterdag naar een tempel boven op een berg en het winter paleis van de koning¬†geweest,¬†samen¬†met een¬†Hawaiaan (?) ¬†meisje, daar was¬†het¬†erg mooi.¬†Zondag, toen het hoogtepunt van het watergooien was (daar vertel ik nog wel over als ik terug ben, want dat is gewoon 1 groot bediel “feest”),¬†heb ik¬†een rustig dag ingelast, dat was een goede keuze! Maandag ben ik vroeg op pad gegaan op zoek naar watervallen die ik zaterdag gemist had, daar was helaas ook weer niet echt veel water, maar heerlijk om even te zitten en mensen te kijken, daarna nog naar een dorpje 9 km verderop wat bekend staat om het maken van parasolletje, ook leuk.¬†Op de terugweg kwam ik midden in het waterfestijn terecht, dus heb mn toevlucht in een bar gezocht, waar toevallig een man uit Bergen zat¬†(voor de niet Noord Hollanders, dat ligt vlak bij Alkmaar)¬†hij woont in Thailand, dus daar¬†ben ik maar een uurtje blijven zitten in de hoop dat het water zou afnemen. Dat laatste was helaas niet zo, maar ik ben er vrij goed doorheen gekomen.¬†De laatste avond met een ander amerikaans meisje en 2 vriendinnen van haar massage course wat gegeten en dat was erg gezellig. Ik heb het erg naar mn zin gehad in Chaing Mai, ik had er zo nog een paar dagen kunnen blijven, er¬†is nog¬†veel meer¬†te zien en te doen, maar ik wil de rest van Thailand ook zien en ik heb maar¬†3 weken

Ik ben nu voor 2 dagen in Sukhothai, de oude hoofdstad van Thailand en wil vrijdag op weg gaan naar Kanchanaburi.

De Thaise dagen vliegen voorbij en het wordt steeds warmer. Vandaag wordt er 45 graden verwacht. Ik ben blij met mn geplande rustdag. Het Thaise Nieuwjaarsfeest is in Chiang Mai in volle gang en dat betekend dat zon beetje de hele stad met supersokers(?), emmers met water en hele tuinslangen aan de kant van de weg staat om alles wat voorbij komt nat te maken. Ontzettend leuk om naar te kijken en de nodige verkoeling als je er tussen doorloopt.

Donderdag heb ik de kookcursus gedaan! Ontzettend leuk, leerzaam en lekker. We waren met een klein groepje, ik, een canadees stelletje en een engels stel. De dag begon met een bezoek aan de markt waar we alle verse groenten en kruiden bekeken, geroken en soms geproeft hebben. Daarna op weg naar het huis van de Pot & Nancy, een jong stel dat sinds een jaartje kookcursusen verzorgd. Zoals je van een kookcursus kunt verwachten hebben we de hele dag gekookt en al die heerlijke Thaise gerechten gegeten. We hebben 6 gerechten gemaakt en je kon steeds uit drie verschillende menus kiezen. Mijn specialiteiten per heden, Path Tai, Noodle Soup, Sweet en Sour chicken (met verse ananas), groene papaya salade, red curry paste en rode curry met kip. Tot slot sweet sticky rice met mango (dat was me iets te zoet). Kortom een leuke en gezellig dag gehad.

Die avond ben ik met een Amerikaans meisje uit het guesthouse voor een voetmassage gegaan en manicure/pedicure. De voetmassage was heerlijk, ik kon daarna eindelijk weer normaal mn kuiten bewegen en omdat het meisje dat de massage gaf door had dat zon beetje mn hele lijf vast zat maakte ze er een mini Thaise massage van en werden mn bovenbenen, nek, en armen ook nog even losgewrikt (au). De manicure/pedicure was wat minder, ik loop nu rond met 8 roze! vingernagels (van de andere 2 is de lak er er al af en ik heb geen nagellak remover om de rest te verwijderen) en mn teennagels had ik zelf beter gekund, maar goed, voor 2 euro moet je maar niet klagen he.

Vrijdag was de trekking. Er stonden 4 activiteiten gepland en eigenlijk kun je van te voren weten dat dat best een beetje veel is voor 1 dag. We hebben dus veel in de auto gezeten om van de ene plek naar de andere komen. Een groep van 8 mensen, 3 amerikanen, 3 belgen een ier¬†en ik. De eerst stop was 1 van de hilltribes, ik heb hier wat mixed feelings bij, want het is toch eigenlijk een beetje aapjes kijken. Ik ben dus maar rustig door dat dorpje gewandeld en vond het niet zo nodig om in de hutjes van die mensen te kijken (waar wel tvs stonden). Vanuit het dorp begon de trekking, of eigenlijk was het meer een wandelingetje van 3 kwartier dat door de warmte nog best wat energie koste. Daarna de auto weer¬†in op weg naar de olifanten. Ik heb een hoop verhalen gehoord over olifanten die slecht behandeld worden en hoewel ik van te voren gevraagd had of dat hier niet het geval is, weet je het natuurlijk nooit. Ik had bij mijn olifanten¬†een goed gevoel, ze¬†stonden best ver in de bossen, met¬†veel ruimte en werden niet geslagen of met haken geport. We hebben ze eerst banaantjes gegeven (best een beetje eng zon grote slurf) en daarna een uurtje in een stoeltje op de rug van de fant door het bos gelopen. De begeleiders lieten de olifanten lekker hun gang gaan waardoor je af en toe rondzwiepende takken moest ontwijken omdat ze daar tussendoor lekker van knabbelde. Van al dat eten moet je natuurlijk ook wel eens naar de wc en mijn olifant deed dat heel netjes door zich om te draaien en zn drollen in de grepel naast het pad te laten vallen (toeval of knap, ik weet het niet, maar het was erg grappig). Na de bos rit gingen we op weg naar een waterval, ik had er helemaal zin in, want het was warm en ik was wel toe aan wat stromend koud water. Na een minuut of 10 stonden we stil, ik dacht nog “korte pauze”, maar we bleken voor de waterval te staan…. Het was een pisstraaltje water dat van de rotsen afzijpelde! Wat een teleurstelling! Volgende keer kom ik tijdens de moeson! De dag eindigde met waterraften, maar je begrijpt, ook dat is best een beetje suf in een droogseizoen, vooral als je met¬† 3 stevige belgen in een bootje zit en om de haverklap vast zit op de rosten. Het was grappig, maar ook dat moet ik nog maar een keertje over doen.

Die avond ben ik met de belgen en het Amerikaanse meisje van de avond daarvoor iets gaan eten. 1 van die belgen had¬†gedurende de dag een beetje zitten opscheppen over een Thais meisje dat hij was tegen gekomen de avond daarvoor.¬†Ze belde¬†hem ook om de haverklap om te vragen of hij deze avond weer zou komen. Enigsinds verbaasd vroeg ik nog wat de intenties van dit meisje waren, we weten toch allemaal dat het zelden om liefde en toch vaker om geld en of¬†sex gaat hier. De Belg was echter overtuigd van haar intenties en hoewel ze dan wel in een bar werkte, was het haar niet te doen om het geld, maar de charmes van de belg… ja ja. Nou goed, het meisje bleef bellen en de belg vond dat hij even naar die bar moest om hallo te gaan zeggen (aan de telefoon “maak je geen zorgen, als zeg dat ik langs kom, dan kom ik, ik zie je over een half uurtje”). Ik dacht, dat wil ik wel eens zien, dus het amerikaanse meisje en ik¬†zijn even mee gegaan. Nou ik weet niet wat voor plaat die belg voor zn hoofd had, maar deze dames hadden nog net geen nummertjes op hun truitje om ze makkelijker uit te kunnen zoeken. Het barretje zat vol met de eerder genoemde 50+ers uit DL, NL en UK, met allemaal een veel te jong Thais meisje aan hun arm. Het meisje in kwestie kwam aanrennen toen ze de Belg zag en sprong hem om de nek. De Belg, nog steeds overtuigd van zijn eigen droom, zei nog ” Fleur, wat zou jij doen, 1 van die 50+-ers of mij…?” Na wat doorvragen kwam de aap uit de mouw en bleek de¬†Belg de avond daarvoor 400BHT betaald te hebben om het meisje uit de bar mee te mogen nemen, ik begreep dat je dan¬†voor sex¬†daarna¬†aan het meisje zelf¬†betaald, maar op de vraag of hij dat ook gedaan had kreeg ik, gek genoeg, niet echt een antwoord.¬†Hij vond dat hij¬†haar had “vrijgekocht”, want nu hoefde ze niet die hele avond in die bar te wachten op een 50+er. Tja, hoe je het ook went of keert, ik noem het iemand kopen en jezelf wijsmaken dat je haar “gered”¬† hebt¬†gaat mij wat ver. Een van de andere belgen wist¬†me te vertellen dat hij in Bangkok 4 dagen met een meisje was opgetrokken,¬†hij had haar 1 maand aan zn zijde kunnen hebben, voor “maar” ¬†10.000¬†BHT (EUR 200), “met een thaise¬†bij je zie je¬†toch vele meer van het land”….

Ik heb de belgen en hun meisjes in de bar achter gelaten en ben lekker naar bed gegaan.

fotos: http://Fleur.photoshop.com

Na het Bangkok avontuur vandaag in Chiang Mai (Noorden, 2 na grootste stad van Thailand) aangekomen. Hoewel ik nog niet meer heb gezien dan het vliegveld, mn guesthouse en bergen in de verte, vind ik het nu al een betere plek dan BK. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik gister wel klaar was met BK, eigenlijk is het maar een vieze grote, drukke stad, waar je gewoon niet te lang moet zijn.

Mijn dag begon gisteren dan ook met geen flauw idee hebben waar ik heen moest gaan. Dus maar vanuit het hotel gaan lopen op zoek naar de skytrain. Al snel raakte ik aan de praat met een meneertje, die me allerlei tips gaf en wat ik vooral maar moest gaan doen was shopppen… Tja dat was ik¬†nu juist niet het plan. Na 1,5 in de brandende ¬†zon (yep ik had zonnebrand op!) uiteindelijk de skytrain gevonden. Leuke ervaring, 20 baht en¬†een ijskoude airco trein met¬†100 opgepropte Tai later stond ik zon 500 meter verderop. Daar bleek een groot airco winkelcentrum te zijn, dus met een bakkie koffie en daarom grattis internet maar even een half uurtje doorgebracht. Uiteindelijk besloten een tuk tuk naar het centrum te nemen.¬† Een aardige schooljuf wilde me wel helpen en verzekerde me dat ik echt voor alleen maar 2000 baht (40 euries) bij Wat Aron (oudste tempel aan overkant van de¬†rivier) kon komen. Ik geloofde er niks van, maar ze bleef volhouden. Ik werd er wat moe van dus drong er maar op aan dat ze die tuk tuk meneer vroeg om me ergens bij een pier af te zetten. Dat heb ik geweten, dwars door het stinkende drukke verkeer, door china town, met de wind (lees; smog) in mn haar reden we naar iets wat op het eerste gezicht een kade leek te zijn. Ik deed maar alsof ik precies wist waar ik was, betaalde en liep richting water, daar bleken dus¬†gewoon express boats te zijn, een soort bus op water die¬†op en neer de hele rivier vaart en stopt, naar de meeste touristische plekken…. (had ik dat nou maar eerder geweten). 2 haltes later uitgestapt bij een kade waar ook weer¬†“gewoon” een ferry¬†voor maar 3.5 bht (nog geen 10 cent!!) naar Wat Arun voer.¬†Daar lekker op het heetst van de dag de tempel bewonderd en beklommen. Waar ik er weer aan herinnert werd dat¬†ik hoogtevrees heb. Omhoog was geen probleem, omlaag echter bleek die trap gewoon recht naar beneden te gaan. Na enige twijfeling (maar ja, je moet wel) met 2 handen aan de reling, de tranen in mn ogen en een hartslag van 1100 naar beneden geklommen.

Terug bij de pier rijst (ja ja daar is ie…)¬†met kip gegeten. Daarna Wat Po bezocht, de liggende budha van 46 meter lang, erg indrukwekkend en nog wat door de buurt gewandeld. Inmiddels had ik het flink warm, dus ben ik¬†maar op zon express boat gaan zitten en een half uur later uitgestapt, snel naar de andere kant van de steiger gerend en de boot daar weer terug genomen.

Op advies van de schooljuf van die ochtend ging ik rond 17u naar de Golden Mount (doet zijn naam eer aan). Ze had gelijk dat het er anders te warm voor zou zijn, echter dat ik na een lange dag en veel lopen niet zat te wachten op ik weet niet hoeveel treden opwaarts hadden zij en ik niet overdacht. Nou goed ik ben er gekomen, het uizicht was adembenement en toen kon ik weer naar beneden wandelen. Geeindigd met eten (thaise curry met weer hmmm rijst) op Kao San road van de eerste dag. Wel grappig dat het de eerste dag blijkbaar een national holiday was, dus toen ik daar gister aan kwam was het gewoon 6 keer zo druk, zo hoort het dus!

Nog even snel voor het slapen gaan een taxi voor de volgende dag geregeld, spullen gepakt en de wekker gezet. Vanmorgen was ik redelijk op tijd op het vliegveld…. 3,5 uur van te voren!! Beter te vroeg dan te laat, maar ik geef toe dit was wat overdreven. Vlucht was prima, kreeg een mierzoet kauwgompje van het kleine meisje naast me om op te kauwen tijdens het opstijgen en een uur later waren we in Chiang Mai.

Ik moet even zegen hoe geweldig het Green Tullip Guesthouse is, mooi, ruim, schoon, aardige mensen. Zeker een aanrader (please tell youl fliends… ).

De komende 2 dagen heb ik een kookcursus en trekking geplant, daarna is het 2 dagen thaise nieuwe jaar en ergens daartussen of daarna probeer ik fotos online te zetten.

Bedankt voor al jullie leuke en lieve reacties, is erg fijn om een volle inbox te aan te treffen!!

P.S.:

– Insecten ” helaas”¬† nog niet tegen komen, maar hou jullie op de hoogte
– Heiniken inmiddels vervangen voor Singha Beer!
– Afdingen begint te komen, met hier en daar een foutje (laten we het houden op de hitte)

Zo en dan zit je dus opeens in Thailand! En de eerste 10 uur zijn me goed bevallen! De vlucht viel¬†erg mee, hoewel het een beetje matig vliegtuig was. Niks geen luxe grote stoelen en een eigen schermpje met een reeks aan films. Ik moest het doen met beeldschermen in het middenpad (en ik zat “lekker”¬† bij een raampje) met daarop¬†The Nanny, Mr Been, stomme lachfilmpjes en uiteindelijk een film, maar dat was eigenlijk niet te volgen. Ik heb me dus vermaakt met de Viva, het Bangkok boekje, mn I-pod en uiteindelijk het raampje om mn hoofd tegen aan te leggen. Toen ik eindelijk lekker onder mn fleestrui in slaap was gevallen (waarom moet opeens dat licht aan gan?) werd¬†ik helaas om 2 uur NL tijd, bruut gewekt door mn buurman omdat mn ontbijtje klaar stond.. zucht. Mn buurman dus, geen viese dikke duiters, maar wel een duitser in de 40 die met 4 vrienden naar Bangkok ging, ik gok dat ze niet gingen backpacken….

Nou goed, toen bangkok airport, eerst maar eens rustig wat Thaise Bath uit de muur gehaald, mn rugzak van de band gehaald en dat kleine rugzakje daar in gepropt (dat paste!). Op naar, tja waarheen wist ik eigenlijk niet, maar de airport express bus die ik tegen kwam klonk als een goed vervoersmiddel, dus die heb ik maar genomen. Prima busje, beetje gammel, maar met airco, wat wil een mens nog meer? Er was me gezegd dat ik er bij de eerste stop uit moest, dus dan doe je dat maar, kaartje in de hand en een wat gedesorrienteerde Japaner naast me (wij waren de enige twee die daar plompverloren uitstapten).¬†We stonden daar samen wat verlaten in een overvolle straat met alleen maar goedlachse Thai, dus de Jap maar gevraagd waar hij heen moest.¬†Hij moest naar¬†ander hotel, maar volgens het kaartje zou dat in¬†de dezelfde richting zijn als het mijne. Ik stelde voor om naar links te lopen, want kiezen uit links of rechts geeft 50% kans op succes, ja toch…?! Die keuze bleek voor hem goed, ik moest echter weer terug richting de busstop. Nou goed, mn gedesorrienteerde Japaner gedag gezegd en weer dezelfde weg terug, maar dan aan de overkant. Blijkbaar straalde ik ook desorrientatie uit, want al snel kwam er een vriendelijk Thaise mevrouw naast me lopen die vroeg waar ik heen moest en waar ik allemaal in Thailand heen ging, waar ik vandaan kwam (zeker best koud in NL he, zei ze… hahaha), zij was op weg naar de bank waar ze werkte en¬†gezellig kletsend heeft ze me¬†helemaal naar het hotel gewandeld. Ik vind de Thai tof!

Hotel is gewoon een hotel, ruikt er een beetje muf, maar ben niet van plan er veel tijd door te brengen. Slechts een half uurtje wachten voordat mn kamer klaar was en toen kon ik eindelijk even lekker douchen. Inmiddels was het een uurtje of 1 en ik was klaar om mn eerste echte stappen in bangkok te zetten. Mijn doel was het Royal Palace en ik had bedacht om daar maar per taxi heen te gaan. De taxi service in het hotel vroeg daar 500 bath voor en dat leek me wat veel, dus toch maar naar buiten gewandeld. Waar het natuurlijk inmiddels het heetst van de dag was¬†waardoor het zweet me na¬†2 stappen aan alle kanten uitbrak¬†(het went en morgen neem ik wel zonnbrand mee…) De tweede taxi wilde me voor 300 bath brengen, ik deed toen een zielige poging om af te dingen. Dat ging ongeveer zo. Hij: Waar wil je heen? — Ik: Royal Palace — Hij; Ik breng je voor 300 Bath — Ik: ik wil 250 betalen — Hij:¬†ik breng je voor 300… Ik: Ok! Die skils moet ik nog even oefenen.

Royal Palace was erg mooi, heb mn foto-dag-quotum ruim overschreden, maar het was dan ook mn eerste tempel. Hoewel het een beetje bewolkt is, is die zon verdomde warm als hij eenmaal doorkomt, maar met af en toe een rust pauze en flink wat water heb ik het geloof ik aardig gered. Na de Palace had ik honger dus ik besloot wat rond te lopen. Dat had ik beter niet kunnen doen, 1,5 later liep ik nog steeds rond en bleek mn kaartje 70% van de straten niet te bevatten en het enige eten dat ik tegen kwam druisde in tegen alle goede nederlandse adviesen. Na enkel verwoede pogingen om toch  nog ergens te komen en meerdere tuk tuks die van de overkant van de straat al toerde, maar die ik toen nog stug negeerde, besloot ik toch maar om een van de tuk tuks te vragen om me naar Khao San Rd te bregen. Grappig detail dat hij me eerste ging uitleggen hoe ik er heen moest lopen. Wel vriendelijk natuurlijk. Khao San Rd dus, DE Backpackers strip van Bangkok en de enige plek waarvan ik zeker wist dat ik er makkelijk eten zou vinden, bovendien moest ik er natuurlijk wel even gaan kijken ondanks mn Hotel ipv Hostel.

Een¬†leuke ervaring al die touristen op een kluitje en natuurlijk de nodige winkeltjes. En hoewel ik het moto van Frieda wilde aanhouden “eerst kijken en later pas kopen”¬† moest ik toch echt even een paar nieuwe slippers hebben, want die van mij zijn eigenlijk niet geschikt voor 3 uur wandelen. Het afdingen ging toen trouwens weer mis, morgen ga ik echt in de herkansing.

Weer een uur later eindelijk mn eerste Phat Thai Chicken gegeten met een echte Thaise Heiniken. Geen verkeerde keuze al zeg ik het zelf!

Ik heb het gevoel dat ik een dag van 30 uur achter de rug heb, dus ik ga afsluiten en een tuk tuk zoeken om me naar het hotel te brengen. Daar op papas advies nog een biertje mee naar de kamer, wat zappen en lekker slapen Hoe de dag van morgen eruit ziet weet ik nog niet!

Liefs, Fleur

Fleurtje is vanmiddag in Dusseldorf vliegveld op het vliegtuig gestapt naar Bangkok. Haar grote rugzak was maar 9.7 kg en volgens mij woog de kleine rugzak ietsjes minder. Haar stoel zat een beetje krap en het vliegtuig was misschien een beetje oud, maar gelukkig een normale man naast haar met een normaal postuur! Ze is nu waarschijnlijk een filmpje te kijken of lekker te slapen!

Dikke knuffels van Fleur!